भोगाई र भावनाका पाइलाहरु .........a blog by- Dipak yatri

"संसारमा सबभन्दा मुस्किल काम आफूलाई सुधार्नु हो भने सबभन्दा सजिलो काम अरुको कुरा काट्नु हो ।" : - अज्ञात ... ..... "तिमी कुनै पनि उपहार दिएर नकिन, किनकी जब तिमी उपहार दिन छाड्छौ उनीहरु तिमीलाइ पनि छाड्ने छन।":- फुलर ..............."असल पुस्तक पढने मानिस खराब हुन सक्दैन।":-थोरो
Showing posts with label समय सन्दर्भ. Show all posts
Showing posts with label समय सन्दर्भ. Show all posts

Thursday, April 4, 2019

त्यो को हो?


आँखा भरी आँसु
मुटु भरी प्रियसीको याद
निधार भरी बाबुआमाको आशिर्बाद
मन भरी छोरा छोरीको सपना बोकेर
आफ्नै पैसाले बेचीएर
उठाउनै नसक्ने ऋणको झोला घिसार्दै
हात हल्लाउदै हल्लाउदै
विमानस्थल बाट बाहीरीने, त्यो को हो?

हवाई चप्पलमा उभिएर
हवाई मैदानकै बाहीर
कालो शिसामा
आफ्नै भाग्यको ग्रहुङगो टाउको अड्यार
कलेजोको टुक्रा
ओझेल नपरुन्जेल
आँखाको आँशु आँखाभित्रै लुकाएर
एकोहोरो टोलाइ रहेको, त्यो को हो?

महिनौ को लडाइँ पछी
युद्ध जिते जस्तै
आफ्नै माटो सम्झेर
हरियो पासपोर्ट सिरानी च्यापेर
चुपचाप चुपचाप
रातो बाकस भित्र
बोराले बेरीएर
बिमानस्थल बाट भित्रीने, त्यो को हो?

हात्ती छाप चप्पल बाट उक्लीएर
झन्डा वाल गाडीमा
मस्कीदै मस्कीदै
साखा सन्तान बोकेर
रातो कार्पेट माथी
जुत्ता टकटकाउदै,टकटकाउदै
अर्कैको पैशामा
सिटामोल किन्न्
बिदेश सयर गर्ने, त्यो को हो?

Saturday, September 15, 2018

चल्दै छ जिन्दगानी


थोत्रो गाडी जस्तै, चल्दै छ जिन्दगानी
ग्यारेज मर्मत  सम्भार, चल्दै छ जिन्दगानी

जलाई दिन्छु भन्थे, मेरो अभावमा उसलाई
ठुटा जस्तै चुरोटको, जल्दै छ जिन्दगानी

थुप्रै आसा बोकेर, बिउझन्छ मिरमिरे उषा
बिस्तारै पश्चिम तिर , ढल्दै छ जिन्दगानी

पहाड चढनु छ, क्षितिज पर सम्म हेर्नु छ
डाडा नकुल्चेको धेरै भो, गल्दै छ जिन्दगानी

खुव सपना हरु देखायो, यो साला जिन्दगीले
आजकल आफै लाई नै, छल्दै छ जिन्दगानी


Sunday, September 2, 2018

लेख्नु छ ढुङ्गे इतिहास

लेख्नु छ ढुङ्गे इतिहास
तरबारका निब हरुले
बलत्कारीका रगत हरुले
ति उखु बारीहरुमा 
कहिल्यै नमेटीने गरी ।
कोर्नु छ अन्तीम चित्र
मानव रुपी राक्षस हरुको
उसकै रगतले ।

नङ्ग्याउनु छ
ती मतियार हरुलाई
उभ्याउनु छ 
टुडेखेल को बिचमा
छेदन गर्नु छ 
तिनका कुकृत्य गर्ने अंग हरु
जरै देखी उखेल्नु छ  ति चित्कार नसुन्ने कानहरु
फोडनु छ त्यो रोदन नदेख्ने आखाहरु
भाच्नु छ 
ति  अबोध लाई समाउने हातहरु ।

सम्झीरहने छन मतियार हरुले
तड्पीरहने छन ति हत्याराहरु
र लेख्नु छ नया इतिहास
फुलाउनु छ फूल, ति उखूबारीहरुमा
सुन्नु छ चरीको चीर विर आवाज
हेर्नु छ सुनौलो बिहानी
युगौ  युग सम्म ।